حداقل سرمایه مناسب برای شروع معامله در آلپاری چقدر است؟
در طلاق توافقی چه چیزهایی به زن تعلق میگیرد؟ (راهنمای کامل)
فروش پرده برای مستمری بگیران با امکان پرداخت 12 ماهه
خدمات نماکاری در تهران؛ راهنمای کامل نماشویی، نصب توری مرغی و پیچ رولپلاک
بهترین کالا برای صادرات به چین کدام است؟
طراحی سایت در اصفهان؛ قدمی مهم برای رشد کسب و کارها در بازار دیجیتال
آب شیرین کن صنعتی خوب؛ راهکاری هوشمند برای مقابله با کم آبی و تأمین آب سالم
گزارش های عملکرد هوش مصنوعی در سرچ کنسول
بهترین محافظ جان ایرانی در سال 1405؛ کدام برند ارزش خرید بیشتری دارد؟
آیا کشیدن دندان عقل لازم است؟ + عوارض، هزینه 1405
ممنوعیت استفاده از هوش مصنوعی در دانشگاه های آمریکا
قابلیت Platform Properties؛ اتصال شبکه های اجتماعی به سرچ کنسول!
طرح حمایتی سئولب؛ راهبرد عبور کسب و کارهای کوچک از بحران های اینترنتی!
جداسازی دوقلو های به هم چسبیده با کمک هوش مصنوعی
تشخیص سرطان ریه با هوش مصنوعی
بازنویسی محتوا دیگر به تنهایی برای رتبه گرفتن در گوگل کافی نیست!
چطور ویدیو بسازیم که مخاطب نتواند رد کند؟ 7 تکنیک حرفهای تبلیغات ویدیویی موثر
نقش بازی تخته نرد آنلاین در تقویت تفکر استراتژیک
بهترین مجموعه دوره آزمون لیسانس به پزشکی
تفاوت ورق a516 و ورق a283 در چیست؟ کدام ورق آلیاژی بهتر است؟به گزارش قلم بر خط، پژوهشگران مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) الگوریتمی هوشمند طراحی کرده اند که هر صفحه تخت را به سازه سه بعدی دلخواه تبدیل می کند. برای این کار، کافی است یک نخ را بکشید تا به شکل منحنی و کاملا سه بعدی درآید. این فناوری برای استقرار سریع بیمارستان های میدانی در بلایای طبیعی ایده آل است.
پژوهشگران تاکید می کنند این روش در شرایط اضطراری مانند سونامی که سرعت عمل برای نجات جان ها حیاتی است، سازه ها را با یک حرکت سریع مستقر می کند. در این حالت مکانیزم فعال سازی آن کاملا برگشت پذیر بوده و با رها کردن نخ، سازه فورا به حالت تخت باز می گردد. همچنین سبب حمل و ذخیره سازی آسان و کم هزینه آن می شود. سازه های سه بعدی تاشو از چاپ سه بعدی، فرزکاری یا قالب گیری پشتیبانی می کند و کاربردهایی از تجهیزات پزشکی قابل حمل تا ربات های نفوذی و زیستگاه های فضایی مدولار را در بر می گیرد.
در این الگوریتم با الهام از اوریگامی (هنر برش کاغذ ژاپنی)، طراحی را به شبکه ای از کاشی های چهارضلعی با لولاهای چرخشی تجزیه می کند. سپس کمترین نقاط لازم برای بلند شدن سازه توسط نخ محاسبه می شود. پس از آن کوتاه ترین مسیر با حداقل اصطکاک تعیین می شود تا بتوان سازه را بدون تجهیزات پیچیده و روان فعال کرد.
آکیب زمان، دانشجوی ارشد مهندسی برق و علوم رایانه MIT و نویسنده اصلی پژوهش می گوید: « سادگی مکانیزم فعال سازی، مزیت اصلی روش ماست. کاربر فقط طرح مورد نظر خود را وارد می کند و ادامه روند بهینه سازی را به الگوریتم می سپارد. این مسیر سبب می شود تا سازه با یک کشیدن نخ شکل بگیرد.» بررسی های قلم برخط در این خصوص نشان می دهد که تاکنون پژوهشگران یک صندلی در مقیاس انسانی، آتل پزشکی و همچنین سرپناه های قابل حمل را به همین روش آزمایش کرده اند. آن ها معتقدند این روش مستقل از ابعاد و اندازه است؛ چرا که از اشیای میکروسکوپی داخل بدن تا سازههای معماری عظیم را پوشش می دهد. به نظر می رسد با تاثیر زیاد هوش مصنوعی در معماری ساخت این سازه ها در آینده گسترده تر شود.
دیدگاهتان را بنویسید